"Genji monogatari", po polsku "Opowieść o księciu Genjim" jak się łatwo domyśleć, jest opowieścią o księciu :) ale nie byle jakim! O księciu żyjącym na dworze XI-wiecznej Japonii, synu jednej z wielu żon ( a może nałożnic?) cesarza Japońskiego. Prześliczna chłopina, cały czas spędza pisząc romantyczne wiersze do swoich kochanek, udając się na tajemnicze schadzki i zakochując się w najpiękniejszych kobietach, wliczając w to jego własną macochę. Genji jest niebanalnej urody, wołają na niego "lśniący Genji" i nawet mężczyźni mają do niego słabość.
Zamówiłam tą książkę niedawno z awesomebooks.com. Tomisko ważyło chyba z 5kg, w końcu ma ponad 1000 stron. Kosztowało mnie niewiele ponad 5 funtów z przesyłką :) nie jest w idealnym stanie ale nie jest też rozwalone. Niestety, nie jest to dobra książka do zabrania w podróż ze względu na rozmiar i wagę, lepsza byłaby podzielona na 3-4 tomy. W środku znajdują się ilustracje autorstwa Shunsho Yamamoto, drzeworyty z początku XVII wieku.
Przeczytałam jak na razie 95 stron ze względu na brak czasu jednak muszę przyznać, że jak na XI wieczną książkę, i to z Japonii, czyta się bardzo przyjemnie, jedyny problem mogą stanowić wiersze którymi Genji porozumiewa się z kochankami. Wiersze te pochodzą głównie z antologii "Man'yoshu" i niemal wszystkie charakteryzują się specyficznym dla Japońskiej poezji z tych czasów mono no aware, które dosłownie oznacza "patos rzeczy" i wyraża melancholię przemijania. Dla kogoś nie przyzwyczajonego do specyfiki poezji Japońskiej może to stanowić pewien problem w odbiorze, jednak nie jest to na dłuższą metę uciążliwe. Polecam zapoznać się chociaż z kilkoma rozdziałami tego dzieła, gdyż jest ono na prawdę brzemienne w skutki i z pewnością miało wpływ na rozwój romansu w literaturze.
Genji zdobył w Japoni tak dużą popularność, że stał się tematyką wielu dzieł artytycznych, w szczególności Japońskich zwojów emaki, sztuk teatralnych a w dzisiejszych czasach doczekał się nawet wersji anime i filmu.
Tutaj starsza wersja animowana.
I nowsza wersja.
A tu film z 1951.
Genji monogatari emaki z XII wieku.
