Chanyu czyli ceremonia picia herbaty.

Witam serdecznie. Dzisiaj kilka słów na temat popularnej w Japonii herbacie i ceremonii jej picia. 

Pierwsze ziarenko herbaty zostało sprowadzone do Japonii z Chin około VIII wieku n.e. w szczytowym czasie dla wymiany handlowej między tymi dwoma krajami. W tym czasie była ona pita jako zwykły napój i jej piciu nie nadawano żadnego znaczenia. Z czasem picie herbaty zaczęło nabierać znaczenia i stało się duchowym rytuałem. Niektórzy Buddyści Zen twierdzili, że stało się to filozofią (na pograniczu religii) nazywaną Teaism. Cudowne właściwości herbaty zostały początkowo docenione właśnie przez Buddystów. W XIII i XIV wieku herbata stała się już napojem narodowym i dotarła do wszystkich klas społecznych. Specjalna ceremonia spożywania herbaty została nazwana chanoyu. Podczas ceremonii używano wielu naczyń w większości sprowadzanych z Chin. W trakcie takiej ceremonii mistrz ceremonii wystawiał na pokaz wszystkie swoje cenne naczynia.

Naczynia używane podczas ceremonii. (źródło-http://www.renderosity.com/mod/bcs/utensils-for-the-japanese-tea-ceremony/34269)

 W XII wieku na całym świecie proszkowana herbata została zastąpiona herbatą liściastą jednak w Japonii podczas ceremonii picia herbaty wciąż używano herbaty w proszku.

Tutaj herbata w proszku używana podczas ceremonii. (pożyczone z http://askgeorgie.com/matcha-green-tea/)

 Miejsce ceremoni było bardzo ważne. Ponieważ uznawana ona była jako zajęcie szlachetne, nie mogła się odbywać byle gdzie. Pierwszy specjalny pokój do ceremonii stworzył Senno-Soyeki, największy mistrz ceremoni picia herbaty w XVI wieku. Pawilon herbaciany różnił się znacznie od innych pokoi w japońskim domu. Jego architektura została zaadaptowana od Buddystów Zen i ich pokoi do medytacji. 

A tutaj pokój herbaciany. (z http://japanese-tea-ceremony.net/)

Mimo iż były proste, ich budowa kosztowała majątek a mistrzowie ceremonii z wyższych klas często zatrudniali najlepszych rzemieślników do ich budowy. Atmosfera ceremonii też była unikatowa-cisza przerywana jedynie dźwiękiem lejącej się wody, słabe światło i niezwykła czystość pomieszczenia. 

Herbata po dziś dzień jest narodowym napojem w Japonii i jest wielce doceniana i przygotowywana z należytą starannością. Trudno o przesadę wychwalając rolę herbaty w tworzeniu eleganckiej strony kultury Japonii. 

Bibliografia:

Paul Varley "Japanese Culture"

Kakuzo Okakura "The Book of Tea"